“Alo efendim”
“Pardon galiba yanlış numarayı çevirdim”
“Dikkat etsene geri zekâlı “
“Geri zekâlı sensin, üstüne birde bit
beyinlisin”
“Ne, sen kiminle konuştuğunu biliyormusun???”
“Hayır“ “Ben il emniyet müdürüyüm”
(biraz sessizlikten sonra)
“Sen kiminle konuştuğunu biliyor musun?”
“Hayır”
“Ohhh çok şükür”

-WordPerfect yardım hattı, buyrun, nasıl yardımcı olabilirim.
-WordPerfect`te bir sorun oldu.
-Nasıl bir sorun?
-Yazı yazıyordum, birden bütün kelimeler gitti.
-Gitti mi?
-Yokoldu!
-Ekranda şu anda ne görüyorsunuz?
-Hiç bir şey.
-Hiç bir şey mi?
-Yazdığım hiç bir şey ekrana çıkmıyor.
-Hala WordPerfect programında mısınız yoksa programdan çıktınız mı?
-Bunu nereden bileyim.
-Ekranda bir “C” harfi görüyor musunuz?
-Bir “hece” mi..
-Boşverin. Ekranda yanıp sönen bir çizgi var mı?
-Söyledim ya hiç bir şey yazmıyor.
-Monitor üstünde yanan bir lamba var mı?
-Monitor ne?
-Ekranı olan yer, televizyon gibi.. Çalıştığını gösteren küçük bir lamba var mı?
-Bilmiyorum.
-Monitorun arkasına bakın, oraya bir elektrik kablosu giriyor olması lazım. Görebiliyor musunuz?
-Evet.
-Harika, o kabloyu takip edin duvarda elektriğe bağlı mı bana söyleyin.
-Bağlı.
-Harika. Monitorun arkasına bakınca bağlı olan tek kablo mu gördünüz, yoksa iki tane mi?
-Görmedim.
-Tekrar bakar mısınız, ikinci bir kablonunda bağlı olması lazım.
-Evet buldum.
-Tamam, şimdi onu takip edin bilgisayara bağlı mı diye bakın.
-Kabloya ulaşamıyorum.
-Ulaşmayın, bağlı mı diye bakabilir misiniz?
-Olmuyor.
-Bir şeyden destek alıp eğilip bilgisayarın arkasına baksanız…
-Eğilmek dert değil, karanlık olduğu için bakamıyorum.
-Karanlık?
-Ofisin ışıkları kapalı, pencereden gelen ışık yetmiyor.
-Ofisin ışıklarını yakın.
-Yanmaz.
-Neden?
-Elektrikler kesik.
-Elektrikler mi kesik. Tanrım..! (kısa bir sessizlik) Bilgisayarın kutusu, kitapları herşeyi duruyor mu?
-Evet dolapta.
-Şimdi bilgisayarı sokun, aynen aldığınızdaki gibi paketleyin ve aldığınız dükkana iade edin.
-Durum bu kadar kötü mü?
-Korkarım öyle!
-Peki tamam. Onlara ne diyeceğim?
-”Ben bilgisayar kullanamayacak kadar aptalım” diyeceksiniz.
(operatör bu konusmadan sonra işden çıkarılmış diye biliyorum)

Konya’da itfaiyeyi arayanlarla görevli arasındaki diyaloglardan bazıları
şöyle:

Görevli: Alo itfaiye
Arayan kişi: Ağabey saat kaç?
Görevli: Saat 3
Arayan kişi: Sağ ol ağabey.

Görevli: Alo itfaiye.
Arayan kişi: Ağabey iyi akşamlar.
Görevli: İyi akşamlar.
Arayan kişi: Ağabey bir şey söylemek istiyorum. Yanlış anlama. Şaka maka yapmıyorum. Benim numaram görünüyor mu?
Görevli: Evet
Arayan kişi: Telefon numaramı unuttum sizden öğrenebilir miyim?
Görevli: 0542.
————————————
Görevli: İtfaiye buyurun.
Arayan kişi: Annem var mı?
Görevli: Kapat gülüm, babana ceza gelir
Arayan kişi: Annem nerede?
Görevli: Bakkala gitti.
Arayan kişi: Ne zaman gelir?
Görevli: Bir saat sonra gelir.
Arayan kişi: Ne zaman gelir?
Görevli: Saymayı biliyor musun?
Arayan kişi: Evet.
Görevli: Beş yüze kadar say o zaman gelir.
Arayan kişi: 1,2,3….
————————————-
Görevli: İtfaiye buyurun.
Arayan kişi: Selamlar.
Görevli: Selam.
Arayan kişi: Abi ben kan vermeyi düşünüyorum. Kan gurubum değişir mi?
Görevli: Sen ver hemşehrim ver değişmez.
Arayan kişi: Sağol ağabey